نسبت بیمه زندگی به کل پورتفوی (سبد سهام) بیمه در کشور ما بسیار اندک است .
ادامه مطلب

صنعت بیمه یکی از زیرمجموعه‌های صنایع مالی است که مانند سایر صنایع مالی نقش پشتیبانی از عملیات و امور بخش حقیقی اقتصاد، شامل مردم و کسب و کارشان، شرکت‌های خصوصی، پروژه‌های بزرگ ملی و حتی دولت‌ها را دارد. توسعه صنعت بیمه از جهات مختلف حایز اهمیت است.

ادامه مطلب

هجوم سرمایه از بازار سرمایه به بازارهای اتکایی در سال های اخیر به شدت افزایش یافته است. شرکت های بیمه مستقیم به جای شرکت های بیمه اتکایی سنتی برای تهیه پوشش به سمت بازار سرمایه روی آورده اند، علی الخصوص در پوشش حوادث فاجعه آمیز (CAT). صندوق های سرمایه گذاری و مدیران دارایی به همراه صندوق های خاص منظوره که در این امر تخصص دارند، به شدت در این فضا سرمایه گذاری می کنند. این سرمایه گذاران در فضای بازدهی پایین فعلی در بازار سرمایه جهانی به سمت بازار CAT جذب شده اند، که به دلیل بازدهی گذشته نسبتاً خوب و عدم همبستگی بازدهی آن با سایر بازارهاست. این بازار زمانی رشد کرد که بیمه گران مستقیم به دنبال تنوع بخشی به پوشش CAT رفتند و گزینه های پوشش غیرسنتی ساده تر شد. از زمان ورود سرمایه از طرف بازار سرمایه به صنعت بیمه، شرکت های بیمه اولیه -بعنوان واگذارنده- قدرت چانه زنی بیشتری پیدا کردند. اما در حال حاضر با چالش هایی نظیر عدم اطمینان در خصوص دسترسی بلند مدت به این سرمایه روبرو هستند. همچنین بیمه گران اتکایی سنتی با کاهش سهم خود از بازار CAT و فشار بیشتر برای کاهش نرخ های قراردادهای اتکایی مواجه شده اند. در حالیکه این رشته بیمه به طور تاریخی دارای حاشیه سود خوبی برای ایشان بوده است. از یک سو بازار سرمایه-بعنوان منبع جایگزین تامین سرمایه (ظرفیت بیمه گری)- تهدیدی برای بیمه گران اتکایی سنتی به حساب می آید. از سوی دیگر، اگر بیمه گران اتکایی مدل کسب و کار خود را با این شرایط تطبیق دهند و به طور فعال این سرمایه را مدیریت کنند، می-توانند از مزایای آن بهره مند شوند.
امروزه 16 درصد از کل ظرفیت اتکایی CAT در دنیا معادل 300 میلیارد دلار از محل بازار سرمایه تامین می شود که این میزان در دهه 1990 حدوداً دو تا سه درصد بوده است. وجوه بازار سرمایه از طریق ابزارهای تبدیل به اوراق شده (نظیر اوراق قرضه CAT) یا از طریق معامله خصوصی بین یک سرمایه گذار و شرکت بیمه اولیه (نظیر بیمه اتکایی وثیقه دار ) در دسترس قرار دارد.
مکانیسم متداول دیگر همان سایه کار  است که از طریق آن سرمایه گذاران در بازار سرمایه به همراه شرکت اتکایی سرمایه خود را در کنار هم به طور مشترک سرمایه گذاری می کنند (در اینجا منظور از سرمایه گذاری مشترک این است که شرکت اتکایی، به پشتوانه سرمایه خود و سرمایه سرازیر شده از بازار سرمایه، ریسک می نویسد). به این ابزارهای جدید، "روش های جایگزین انتقال ریسک "  (ART) گفته می شود. چون در گذشته شرکت های بیمه برای انتقال ریسک خود صرفاً از بیمه اتکایی سنتی استفاده می کردند، ولی امروزه با ورود بازار سرمایه به بازار اتکایی، روش ها و ابزارهای مالی جدیدی جایگزین روش سنتی شده که به آن  ART گفته می شود.
حدود 80 درصد از سرمایه وارد شده به صنعت بیمه جهان بر بازار آمریکا تمرکز دارد. (خصوصاً تندبادهای دریایی و زلزله)، البته با بلوغ بازارهای جهانی این رقم تغییر خواهد کرد. انتظار میرود نیاز به پوشش CAT در ایالات متحده افزایش یابد خصوصاً با توجه به افزایش فراوانی و شدت طوفان ها در اقیانوس اطلس.
مزایا و معایب ورود سرمایه جدید برای شرکت های بیمه اولیه
برای شرکت های بیمه واگذارنده مهمترین مزیت این است که منبع جدیدی برای پوشش اتکایی فراهم شده است. به همین دلیل قدرت چانه زنی ایشان در بازار اتکایی افزایش می یابد (بر اساس عرضه و تقاضا). جدای از قدرت قیمت گذاری بیشتر، ورود بازار سرمایه مزایای دیگری برای شرکت های بیمه اولیه در مقایسه با بیمه اتکایی سنتی به شرح زیر دارد:
•    کاهش ریسک اعتباری (خصوصاً در شرکت های واسط وثیقه دار )
•    تنوع بیشتر (با توجه به اینکه پوشش اتکایی دیگر به تعداد کمی بیمه گر اتکایی محدود نمی شود)
•    قابلیت تثبیت نرخ ها برای ساختارهای چند ساله. با توجه به اینکه اوراق قرضه CAT مدتی معادل دو تا سه سال وحتی بیشتر دارند. در حالیکه اکثر قراردادهای اتکایی سنتی سالانه است و معمولاً در اثر یک حادثه فاجعه¬آمیز بزرگ در آنها نرخ ها به شدت تغییر می کند. (مثلاً پس از طوفان کاترینا نرخ ها 75 درصد افزایش یافت).
مهمترین ایراد بازار سرمایه، دسته¬ی بلند مدت آن است، همچنین عدم قابلیت تشابه با ساختارهای سنتی اتکایی است.
انتخاب پوشش از طریق بازار سرمایه ممکن است به اندازه روش تامین سرمایه از اتکایی سنتی، از نظر طول دوره همکاری دائمی نباشد. اگر این سرمایه گذاران جدید بر اثر یک حادثه در دوره های بعدی تمدید نکند یا با توجه به نرخ بازدهی بهتر در سایر بازارها سرمایه خود را خارج کند، شرکت بیمه اولیه مجبور به مراجعه مجدد به بیمه گر اتکایی سنتی و پذیرش نرخ های آنها می شود و در این حالت قطعاً قدرت چانه زنی ضعیفی خواهد داشت. در حال حاظر با توجه به شرایط بازار، ورود به صنعت بیمه برای بازار سرمایه جذاب است. چرا که شرایط آربیتراژ بین هزینه سرمایه بیمه گران اتکایی (که اخیراً افزایش یافته ) و بازدهی مورد انتظار سرمایه گذاران نهادی (که اخیراً به دلیل فضای نرخ های پایین بازدهی، کاهش یافته است) ولی این جذابیت، با افزایش نرخ بازدهی از بین خواهد رفت. مکانیسم های بازار سرمایه، فاقد شرایط خاص قراردادهای اتکایی مانند برقراری پوشش مجدد  است. همچنین شرکت های بیمه از بیمه گران سنتی اتکایی خدمات فنی را هم دریافت می کنند که برای ایشان ایجاد ارزش افزوده می کند.
دورنمای آینده بازار سرمایه در صنعت بیمه در سال 2020
مکنزی برای آینده نقش بازار سرمایه در صنعت بیمه در سال 2020 سه سناریو ترسیم می کند:
سناریو 1: سهم بازار سرمایه حداقل به اندازه ظرفیت فعلی باشد (16 درصد)
با کاهش نرخ های CAT سرمایه گذاران بازار سرمایه، کم و بیش از این بازار خارج شود.
سناریو 2: رشد متوسط سهم بازار (25-35 درصد)
اگر شرکت های بیمه اولیه با ابزارهای بازار سرمایه بتوانند به راحتی کار کنند، سهم بازار سرمایه افزایش می یابد.
سناریو 3: رشد زیاد سهم بازار (بیش از 40 درصد)
با توجه به حجم انبوه سرمایه موجود در بازارهای سرمایه جهانی (بالغ بر 100 تریلیون دلار) و مقایسه آن با کل حق بیمه بازار اتکایی CAT معادل 20 میلیارد دلار می توان توجیه کرد که افزایش سهم بازار سرمایه در صنعت بیمه به عددی بالاتر از 40 درصد در سال 2020 قابل تصور است. خارج از اینکه کدامیک از سناریوها محقق شود، در هر صورت برنده بازی شرکت های بیمه اولیه ای هستند که از مزایای منبع جدید بهره مند شده اند و مدیران دارایی هستند که فرصت جدیدی برای بکارگیری سرمایه پیدا کرده اند که با سایر بازارها همبستگی ندارد و مشاورین مالی و بانک هایی هستند که محصول جدیدی جهت ارائه دارند. همچنین بازیگران تخصصی تر بازار سرمایه نیز به نوآوری خود در صنعت بیمه و جست و جوی فرصت های جدید ادامه می دهند (که نمونه آن صندوق های سرمایه گذاری اتکایی  است).
مدل کسب و کار صندوق های سرمایه گذاری سنتی در طول سالیان گذشته تغییرات کمی داشته است. ساختار پایه آنها بسیار مشخص و متداول است. بصورت مالکیت محدود یا مسئولیت محدود تشکیل شده و به سرمایه گذاران پس از حداقل سه ماه از ورود سرمایه امکان خروج از صندوق را می-دهند. اما امروزه مدیران صندوق های سرمایه گذاری به سمت نوآوری در مدل کسب و کار خود از طریق ورود به صنعت بیمه رو آورده اند. این نوآوری صندوق سرمایه گذاری اتکایی است. مهمترین مزیت این صندوق این است که علاوه بر بازدهی در بازار سرمایه، از منافع حاصل از قبولی اتکایی نیز استفاده می کند.

استفاده از  ART در ایران
در حال حاضر محصولات جدید بیمه ای بازار سرمایه (ART) هنوز به صنعت بیمه ایران راه پیدا نکرده  است. با توجه به سرمایه پایین صنعت بیمه کشور و ظرفیت اتکایی پایین (کمتر از یک میلیارد دلار) این فرصت برای بازار سرمایه در ایران فراهم است تا از طریق ارائه محصولات بیمه ای، هم ظرفیت مورد نیاز صنعت بیمه را فراهم کند و هم فرصت جدیدی با بازدهی مناسب در اختیار سرمایه گذاران قرار دهد. هم اکنون کل ارزش بازار سرمایه  کشور 100 میلیارد دلار است. که اگر ظرفیت بازار بیمه و سرمایه ایران را با اعداد مشابه جهانی مقایسه کنیم، تقریبا به همین نسبت بازار سرمایه ظرفیت بیشتری نسبت به بیمه دارد. این کار در کشور ایران که مستعد وقوع حوادث طبیعی فاجعه آمیز است، ضرورت بیشتری دارد. چرا که از بین حدود 50 بلایای طبیعی ممکن در جهان تقریبا 30 نوع آن با تواتر مختلف در ایران رخ می دهد که زلزله در صدر آنها است. ایران در منطقه  ای واقع شده که فعال ترین گسلها را دارد که بیش از 90 درصد از مساحت کشور را شامل می شود.
سنگینترین خسارت بلایای طبیعی جهان مربوط به زلزله 2011 ژاپن است (Source: Aon: Costliest Global Earthquakes: Economic Loss 1950-Present) که 220 میلیارد دلار خسارت داشت. به طور مشخص این عدد نمی تواند توسط صنعت بیمه جهان جبران شود و حتما شرکت های بیمه زیادی را ورشکسته می کند، لیکن با مقایسه بزرگترین خسارت جهان، با اندازه بازار سرمایه کل جهان مشخص می شود که بازار سرمایه به قدری بزرگ است که امکان جذب این ریسک را دارد. در مورد ایران، زلزله بم در سال 2003 خسارتی در حدود  یک و نیم میلیارد دلار به همراه داشت (Source: world bank 2004). همانطور که ملاحظه می شود، میزان خسارت یک حادثه به تنهایی از ظرفیت بیمه کشور بزرگتر است، ولی در صورت مشارکت بازار سرمایه وضعیت بهتر می شود (البته باید توجه داشت که متاسفانه بدلیل ضریب نفوذ پایین، خسارت زلزله بم، به طور محدودی قابل بازیافت از صنعت بیمه بود. این موضوع چالش دیگری است که تحلیل آن در محدوده این مقاله نمی گنجد). از سال 2010 تا کنون به طور پی در پی هر سال حداقل یک زلزله بالای 6 ریشتر در ایران بوقوع پیوسته است که هریک در صورت وقوع در مناطق پرتراکم شهری می توانست خسارت سنگینی نظیر زلزله بم را داشته باشد. همچنین ایران از نظر تعداد زلزله های مهم (بزرگی بیش از 5/5 ریشتر) و تعداد زلزله ها با بیشترین کشته رتبه اول در بین کشورهای جهان را دارد. لذا توجه به راه حل های جدید بازار سرمایه در کنار بیمه و بیمه اتکایی سنتی امری ضروری است و لزوم نگاه علمی و دقیق سیساستگذاران را می طلبد.

 

1- CAT : Catastrophic Events

2-Collateralized Reinsurance :بیمه اتکایی وثیقه دار

3- Sidecar :سایه کار

4-Alternative Risk Transfer :روش­های جایگزین انتقال ریسک

5- Collateral backed vehicle :شرکت­های واسط وثیقه­ دار

6- Reinstatement :پوشش مجدد

Hedge Fund Reinsurance7: صندوق های سرمایه گذاری اتکایی
Alternative Risk Transfer-8
Market Cap-9 :کل ارزش بازار سرمایه

ادامه مطلب

 

رئیس‌جمهور لایحه «بیمه اجباری مسوولیت مدنی دارندگان وسایل نقلیه موتوری زمینی در مقابل شخص ثالث» را که در 31 ماده و 35 تبصره به پیشنهاد وزارت امور اقتصادی و دارایی در جلسه مورخ 25/ 08/ 1393 به تصویب هیات وزیران رسیده بود، طی نامه شماره 114185/ 50511 مورخ 01/ 10/ 1393 تقدیم مجلس شورای اسلامی کرد.

ادامه مطلب

نرخ ارز و نوسانات آن يكی از مسائل مهم و تعيين کننده در هزينه تمام شده واحدهاي صنعتی تولید کننده و صادر کننده و صادرات و واردات بنگاه‌هاي اقتصادي است.

ادامه مطلب

متن پیش رو ترجمه چکیده و بخش هایی از مقاله " مقررات نرخ بیمه در مقایسه با رقابت آزاد " نوشته آنجلو بورسلی  که در سال 2012 در مجله قانون بیمه کانکتیکات چاپ شده است.

ادامه مطلب

هنوز بیش از یک سال و نیم از تصویب تبصره ماده 550 قانون مجازات اسلامی نگذشته است که قانونگذار طرح مشابهی در همان راستا تصویب نمود، این بار در طرح حمایت از آمران به معروف و ناهیان ازمنکر.

ادامه مطلب

این روزها که موضوع بازنگری، اصلاح یا دائمی شدن قانون بیمه موسوم به شخص ثالث، نقل محافل بیمه‌ای شده است، یکی از داغ‌ترین بحث‌ها این است که این بیمه‌نامه باید راننده محور باشد یا خودرو محور؟

ادامه مطلب

گویا بیمه ملت نمی خواهد به سنت سی- سی و پنج ساله صنعت بیمه احترام بگذارد و منتظر بماند تا دستی از غیب برون آید و برای صنعت کاری بکند. زیرا هر از گاهی با یک طرح یا اقدام جدید، تلاطمی در این مرداب بپا می کند. آخرین نمونه آن ارائه پوشش تکمیلی نوسان دیه در بیمه نامه مسئولیت دارندگان وسایل نقلیه موتوری است که اواسط مرداد ماه توسط این شرکت به بازار عرضه شده است. در مزایای این پوشش تکمیلی همین بس که بنا به گزارش روابط عمومی بیمه ملت، جناب آقای علی جباری مدیر عامل صندوق تامین خسارتهای بدنی ضمن استقبال از ابتکار شرکت بیمه ملت در ارائه این پوشش تکمیلی گفت: "این پوشش موجب تامین منافع بیمه گذاران، زیاندیدگان و صنعت بیمه می شود". اما ما در این نوشتار برانیم که به بررسی فنی این پوشش تکمیلی بپردازیم. امید است خوانندگان این مقاله با به نقد کشیدن این نوشتار گامی در راستای بهبود آن بردارند.


1. معرفی پوشش تکمیلی نوسانات نرخ دیه:
بیمه ملت به عنوان مبتکر این پوشش تکمیلی، آنرا بدینسان معرفی نموده است:« خریدار بیمه شخص ثالث، می تواند با پرداخت 10درصد اضافه بر مبلغ حق بیمه شخص ثالث سال فعلی، بدون توجه به میزان افزایش نرخ دیه در سال بعد، از مراجعه و خرید الحاقیه بیمه شخص ثالث در سال بعد خودداری کند و شرکت بیمه ملت، خسارت های جانی بیمه شخص ثالث را در سال آتی، به صورت کامل تا مبلغ دیه اعلامی از سوی قوه قضائیه پوشش می دهد.
مزایای طرح برای بیمه گذاران
- رفع نگرانی های ناشی از رشد نرخ دیه در سال بعد
- عدم نیاز به مراجعه جهت خرید الحاقیه».

2. ضرورت وجود این پوشش تکمیلی:
اولین پرسشی که به ذهن می رسد این است که با توجه ماده 2 قانون  که مقرر می دارد « شركتهاي بيمه مكلفند طبق مقررات اين قانون و آئين‌نامه‌هاي مربوط به آن، با دارندگان وسايل نقليه موضوع ماده (۱) اين قانون قرارداد بيمه منعقد نمايند.»  آیا اصلاً شرکتهای بیمه مجاز به عدول از شرایط مصوب و ایجاد پوشش تکمیلی هستند؟ که خوشبختانه پاسخ این پرسش در خود قانون پیش بینی شده است. بر اساس ماده۴ قانون، «حداقل مبلغ بيمه موضوع اين قانون در بخش خسارت ‌بدني معادل حداقل ريالي ديه يك مرد مسلمان در ماههاي حرام ... خواهدبود. بيمه‌گذار مي‌تواند براي جبران خسارتهاي بدني ... بيش از حداقل مزبور، بيمه اختياري تحصيل نمايد.» به عبارت دیگر اقدام بیمه ملت به عرضه این پوشش تکمیلی را می توان به نوعی فروش بیمه اختیاری موضوع ماده 4 قانون دانست.
پرسش دوم این است که آیا نمی شد به جای این پوشش تکمیلی از همان ابتدا سقف پوشش اصلی بیمه نامه را بالا تعیین نمود؟ زیرا در واقع آنچه از ذیل ماده 4 قانون بدست می آید این است که بیمه گذار می تواند به جای خرید بیمه نامه با دیه دویست میلیونی از همان ابتدا یا در هر زمان از اعتبار بیمه نامه مبلغ دیه بیمه نامه خود را مثلاً سیصد میلیون درخواست نماید و چه لزومی به ایجاد این پوشش تکمیلی است؟ پاسخ این است که نخست: اگر کسی قصد دارد در ابتدای بیمه نامه اقدام به خرید بیمه نامه با سقف پوشش بالاتر از دیه روز نماید، نمی داند که باید بیمه نامه را با چه میزان دیه بخرد. زیرا معلوم نیست که اگر در مدت اعتبار بیمه نامه دیه افزایش یابد، چه میزان افزایش خواهد یافت. دوم: چنانچه قصد دارد در میانه های بیمه نامه اگر دیه افزایش یافت اقدام به افزایش دیه بیمه نامه خود کند، باید گفت که همه زندانیان دیه نیز احتمالاً چنین قصدی داشته اند! زیرا اگر چنین قصدی نداشتند که اصلاً بیمه نامه نمی خریدند. ولی گویا فراموش کردند که دیه بیمه نامه خود را به روز کنند! سوم اینکه: گاهی بیمه گذار قصد افزایش دیه بیمه نامه خود را دارد ولی مدت اعتبار بیمه نامه سپری شده و امکان صدور الحاقیه نیست. چهارم : با در نظر گرفتن روند افزایش دیه در سالهای گذشته، روشن است که حق بیمه ی در نظر گرفته شده برای این الحاقیه جدید، کمتر از میزان حق بیمه اضافه ایست که بابت خرید بیمه نامه با دیه بالاتر باید پرداخت شود، و هرچه درصد افزایش دیه سال بعد بیشتر باشد، صرفه اقتصادی این پوشش تکمیلی برای بیمه گذار بیشتر خواهد شد.


3.    پیشینه این نوع پوشش تکمیلی:
اگر چه فروش این نوع پوشش تکمیلی در بیمه نامه مسئولیت دارندگان خودرو برای اولین بار در صنعت بیمه کشور توسط بیمه ملت آغاز شده ولی اصل موضوع در سایر رشته های بیمه مسئولیت دارای سابقه می باشد. در رشته بیمه مسئولیت مدنی کارفرما در قبال کارکنان که یکی از رشته های پرفروش بیمه های مسئولیت غیر خودرویی است، سالهاست پوششی تقریباً مشابهی با عنوان مابه التفاوت افزایش دیه عرضه می شود که جزء پرخریدارترین پوشش های تکمیلی این بیمه نامه می باشدکه در واقع شاید بتوان چهارچوب این پوشش تکمیلی (در بیمه نامه مسئولیت خودروئی) را برگرفته از همان دانست. در هر صورت اقدام قابل تحسینی است. پوشش مذکور در بیمه مسئولیت کارفرما در قبال کارکنان همانند برگه برنده ای است که بیمه گذار می تواند در یکی از دو موقعیت زیر از آن استفاده نماید:
1-    در صورت افزایش میزان دیه در مدت بیمه نامه از مراجعه به شرکت بیمه جهت افزایش دیه بیمه نامه خودداری نموده و از امتیاز این الحاقیه استفاده کند.
2-    در صورت افزایش میزان دیه در مدت بیمه نامه با مراجعه به شرکت بیمه دیه بیمه نامه خود را افزایش می دهد و از این امتیاز زمانی استفاده می کند که امکان افزایش دیه بیمه نامه نباشد.
بیمه گران بیمه مسئولیت نیز رویه یکسانی را در پیش نگرفته اند و برخی به شیوه اول و برخی به شیوه دوم عمل می کنند.


4.    ایرادات وارد به پوشش تکمیلی:
الف: نام پوشش تکمیلی:
طراح نام این الحاقیه را ،پوشش تکمیلی نوسان دیه، گذاشته است. نوسان در فرهنگهای لغت فارسی به معنی پایین و بالا رفتن(فرهنگ فارسی معین ).کم و زیاد شدن مقدار، حرکت رفت وآمدی اجسام معلقه که از حال تعادل پایدار خود خارج شوند، مانند حرکت آونگ ساعت(دهخدا)، آورده شده است. آنچه که پس از شنیدن این واژه(نوسان) در ذهن تداعی می شود نیز حرکتی است همراه با فراز و فرود. به عبارت دیگر نوسات دو بعد دارد یکی افزایش و دیگری کاهش مانند : نوسان نرخ ارز، نوسان سطح آب و ... در حالی که می دانیم اولاً تا کنون سابقه نداشته که میزان دیه اعلامی از سوی قوه قضاییه در یک سال کمتر از سال قبل خود باشد. ثانیاً به فرض وجود چنین حالتی، بعید به نظر می رسد که هدف از طراحی این پوشش تکمیلی توجه به بعد دوم آن یعنی کاهش احتمالی دیه باشد. لذا واژه "افزایش" مناسبتر از واژه نوسان برای این پوشش تکمیلی می باشد.  
ب: مبلغ حق بیمه:
براساس اطلاعیه صادر شده، نرخ حق بیمه این پوشش تکمیلی ده درصد حق بیمه ی بیمه نامه در نظر گرفته شده است. بدیهی است چنانچه عبارت "خریدار بیمه شخص ثالث، می تواند با پرداخت 10درصد اضافه بر مبلغ حق بیمه شخص ثالث سال فعلی ..." که برای تعیین حق بیمه این محصول اعلام شده،  تمام مطلب باشد و آیین نامه اجرایی برای شرایط مختلف پیش بینی نشده باشد، این نرخ نمی تواند منصفانه باشد. زیرا رفع نقص بیمه نامه بیمه گذاری که در اسفند ماه اقدام به خرید بیمه نامه می کند و یازده ماه با بیمه نامه ای رانندگی می کند که سقف پوشش اصلی آن کمتر از دیه روز است و بیمه گذاری که در فروردین ماه اقدام به خرید بیمه نامه نموده و فقط یک ماه از سال بعد را با بیمه نامه ای ناقص رانندگی خواهد نمود، به یک میزان مستحق پرداخت حق بیمه اضافه می داند.
ج:قطعیت حق بیمه:
در عرف بیمه گری، بیمه گران شرطی (کلوزی) دارند که به موجب آن بیمه گذار می پذیرد که در صورتی که به سبب تورم،  میزان پوشش بیمه نامه، تکافوی موضوع بیمه را ننماید، بیمه گر بدون نیاز به هماهنگی با بیمه گذار، الحاقیه ای صادر و بیمه نامه را به روز نموده و صورتحساب آنرا برای بیمه گذار ارسال نماید. بدیهی است در صورتی که تورم تاثیری بر میزان پوشش بیمه نامه نگذاشته باشد، نه الحاقیه ای لازم است و نه حق بیمه ای قابل دریافت خواهد بود. در حالی که در پوشش تکمیلی جدید معرفی شده، اگر چه خدمت ارائه شده از سوی بیمه گر همان است ولی دریافت حق بیمه قطعی است. اعم از اینکه دیه در سال بعد افزایش یابد یا نه. هر چند تجربه نشان داده که هر ساله میزان دیه افزایش می یابد ولی با توجه به عدم شناخت دقیق قوه قضاییه از اصول معاملات بیمه، جای این نگرانی باقیست که در صورت عدم افزایش دیه و ادعای استرداد حق بیمه از سوی هر یک از بیمه گذاران، دادگاه آنرا مشمول قاعده ضمان مالم یجب دانسته و حکم به محکومیت بیمه گر صادر نماید.


5.    کاستی های باقی مانده:
با وجود تمام مزایای پیش گفته دربند دو این مقاله برای این پوشش تکمیلی، بیمه گذاری که اقدام به خرید این پوشش تکمیلی نماید، بازهم در ساحل آرامش بیمه به سر نمی برد. هنوز این بیمه نامه حتی با پوشش تکمیلی، کاستی هایی دارد که خواب آرام را از چشم بیمه گذارانی که از آن خبرداشته باشند، خواهد گرفت. مزایای این پوشش تکمیلی حتی به اندازه مزایای پوشش مابه التفاوت افزایش دیه که در سایر بیمه نامه های مسئولیت عرضه می شود و پیش از این به آن اشاره شد، نیز نیست. برای نمونه تصور کنید بیمه گذاری در بهمن ماه سال 93 اقدام به خرید بیمه نامه با دیه سال 93 می نماید. سپس با پرداخت حق بیمه اضافه از مزایای این پوشش تکمیلی نیز بهره مند می شود. او در پایان قرار داد بیمه یعنی بهمن ماه 94 حادثه منجر به فوت به بار می آورد و در فرض خوشبینانه رای در سال 95 صادر می شود. بدیهی است پوشش تکمیلی خریداری شده تنها افزایش دیه سال 94 را جبران می کند و باز بیمه گذار باید مابه التفاوت دیه 95 از 94 را خودش پرداخت نماید. بدیهی است اگر رای پس از سال 95 صادر شود، وضعیت وخیمتر از آنچه شرح داده شد خواهد بود و چنین اتفاقی دور از انتظار نیست.


6.    نتیجه گیری و پیشنهاد:
با توجه به جمیع موارد فوق الذکر اولاً: با توجه به افزایش سالانه میزان دیه و ضعف بیمه نامه های فعلی در پوشش برخی موارد، وجود پوشش تکمیلی ای که راه حلی برای مشکلات موجود ارائه نماید ضروری بود. ثانیاً اقدام بیمه ملت به عرضه این پوشش تکمیلی دارای وجهه قانونی است و ایرادی بر آن وارد نیست. اما پیشنهاد می شود در جهت رفع کلیه کاستیهای این بیمه نامه ابتدا در فرم پیشنهاد سوالی با این مضمون که آیا تمایل دارید در صورت افزایش دیه در مدت زمان اعتبار بیمه نامه، بیمه گر الحاقیه افزایش دیه را صادر و صورتحساب آنرا برای شما ارسال نماید؟ درج شده و تنها از بیمه گذارانی حق بیمه گرفته شود که اعلام تمایل نموده اند(آنهم در صورتی که دیه افزایش یافت و به تناسب مدت باقی مانده از بیمه نامه). و سپس با اعمال تغییرات زیر در پوشش تکمیلی، آنرا به پوشش دیگری به شرح زیر تبدیل نمود:
1) نام آن به پوشش افزایش دیه سال(های) بعد تغییر یابد.
2) پوشش فقط مختص یک سال پس از بیمه نامه نباشد.
3) پیام این پوشش به بیمه گذار این باشد که وظیفه افزایش دیه بیمه نامه در زمانی که بیمه نامه اعتبار دارد و درخواست الحاقیه افزایش دیه از سوی بیمه گذار، پذیرفته می شود به عهده بیمه گذار باشد و در زمانی که دست بیمه گذار به جایی بند نیست برعهده بیمه گر باشد. بنابراین متن آن به شرح زیر پیشنهاد می گردد:
موضوع: پوشش یکبار افزایش دیه .
این پوشش تکمیلی برای مواردی است که پس از وقوع حادثه میزان دیه افزایش می یابد و تنها حوادثی را دربر می گیرد که پس از صدور این الحاقیه رخ داده باشد. بنابراین در صورت پرداخت حق بیمه ی بیمه نامه و الحاقیه(های) آن در سررسید(های) مشخص شده و رعایت کلیه شرایط بیمه نامه از سوی بیمه گذار، چنانچه پس از وقوع حادثه مرتبط با این بیمه نامه و تا زمان پرداخت خسارت، مبلغ دیه روز نسبت به دیه مندرج در بیمه نامه افزایش یافته باشد، بیمه گر تعهد می کند خسارت را بر اساس اولین افزایش دیه محاسبه و پرداخت نماید، اما در خصوص افزایش دیه ناشی از موارد زیر بیمه گر هیچگونه تعهدی ندارد و پرداخت آن برعهده خود بیمه گذار می باشد:
1- افزایش دیه مربوط به بعد از تاریخ ابلاغ دادنامه باشد.
2- افزایش دیه به خاطر تاخیر غیر موجه یا اهمال بیمه گذار یا زیاندیده در پیگیری اموری مانند اعلام خسارت، طرح شکایت، حضور به موقع در پزشکی قانونی یا مراجع قضایی، تحویل مدارک، همکاری با بیمه گر و ... ) باشد.
در ضمن چنانچه در زمان اعتبار بیمه نامه، میزان دیه افزایش یابد، بیمه گذار موظف است با درخواست الحاقیه از بیمه گر، نسبت به افزایش تعهدات بیمه نامه خود اقدام نماید، در غیر اینصورت پرداخت آن بخش از دیه که مربوط به زمان افزایش دیه تا تاریخ حادثه می باشد بر عهده بیمه گذار بوده و بیمه گر تعهدی در پرداخت آن نخواهد داشت.

ادامه مطلب

در حال حاضر ویژگیهایی بارز صنعت بیمه در ایران مواردی چون بازار پر رقابت، بیمه نامه هایی با کاهش فزاینده سود نهایی و قیمت گذاری فاقد تعرفه است. با این وضعیت مدیران شرکت های بیمه نه تنها تحت فشار مضاعفی برای برقراری ارتباط با مشتریان فعلی خود هستند بلکه برای تصاحب سهم بیشتری از مشتریان نیز با دشواری مواجه شده اند.
یکی از راههایی که شرکت های بیمه به واسطه آن به مقابله با مشکلات پرداخته اند، توسعه دامنه محصولات برای تنوع ارائه خدمات و بازسازی برند به منظور حمایت از این امر است. به طور کلی اغلب شرکت های بیمه درگیر مواجهه با بسیاری از موانع مانند توانایی ایجاد اعتماد در برار انتظارات مشتریان هستند.

یکی از راه حل های قابل توجه آن است که شرکت های بیمه با برند خود به صورت یک دارایی استراتژیک رفتار نمایند. برای نمونه آنها باید مشخص کنند که تا چه میزان از برند خود برای رسیدن به اهداف شرکت در بازار خدمات مالی بدون کاهش ارزش ویژه فعلی برند خود استفاده کنند تا باعث تأثیرگذاری بر مشتریان رقبا شود و موجب افزایش حجم پایگاه اصلی مشتریان شرکت گردد.

 

صنعت بیمه صنعتی مخاطره آمیز است
بزرگترین چالش صنعت، این است که برندهای بیمه (شرکت های بیمه) به صورت سنتی در بازار جایگاه یابی شده اند و این دیدگاه در سیر سالها چندان متحول نشده است. تداعی برندهای بیمه به صورت معمول در ثبات، ایجاد اعتماد و جلوگیری از مواجهه با ریسک از طریق طراحی و ارائه مجموعه ای از محصولات استاندارد است. البته برندهای خدمات مالی عموماً مبتنی بر ایجاد تأمین درازمدت مالی از طریق خدمات ذاتاً دارای ریسک و انتخاب سرمایه گزاری هستند.
این در حالی ایت که در بازارهای کشورهای توسعه یافته وضعیت دگرگون شده و شرکت های بیمه بین المللی نظیر استیت فارم و آل استیت برند خود را بر همراهی در زمان بحران و یا مقابله با آن بنا نهاده اند. این شکل از جایگاه یابی در ذهن مشتری به آنها اعتبار فروش محصولات بدون ریسک را به مشتریان آنها برای حفظ خانواده و اموالشان را داده است اما چالش برندسازی از زمانی آغاز می گردد که حوزه کاری شرکت های بیمه به ارائه محصولات و خدمات در زمینه هایی با ریسک ذاتی بالا می رسد. واقعیتی دیگر نیز وجود دارد که هسته اصلی مشتریان بیمه های اموال و غرامتی به دلیل سوابق نامطلوب ممکن است مشکلاتی در تطابق با پیامهای برند شرکت داشته باشند.
با این وجود صنعت بیمه باید به نحوی با ثبات به ارائه پیشنهادات خود به مشتریان ادامه دهد و امیدوار به جذب و نگهداری مشتریان باشد. حرکت در بازار خدمات مالی می بایست از طریق تأکید بر سابقه و خوشنامی صنعت صورت گیرد و شرکت بیمه باید به صورت داخلی و خارجی بیمه را به عنوان عنصری اساسی به تصویر آینده مالی مشتری پیوند یزند. در این میان شرکت هایی موفق می شوند که اهمیت استراتژی برند را به عنوان بخشی حیاتی از استراتژی عمومی کسب و کار دریابند. استراتژی برند نقشی اساسی در استقرار و توسعه محتوای
مدعیات و تعهدات بیمه گران دارد و در نهایت تصویر نوین شرکت ها و به پیرو آنها صنعت را شکل می دهد.

ایجاد ارزش ویژه برند پایدار
یکی از بزرگترین مشکلاتی که شرکتهای بیمه در ایجاد ارزش ویژه برند با آن مواجه هستند، پیش انگاره های ذهنی درباره شرکتهای خدمات مالی است. اغلب مصرف کنندگان تمیز درستی میان بخشهای مختلف خدمات مالی نمی دهند. لذا انتقال موفق در این بازار مستلزم آن است که شرکتهای بیمه نسبت به بازتعریف زمینه کلی برنامه ریزی خدمات خود اقدامی جدی نمایند.
حتی بدون ایجاد چنین ارتباطی بسیاری از شرکتها شروع به تحریک مشتریان نسبته به تأمین مالی آنها نموده است. برای مثال شرکت بیمه استیت فارم اقدام به ایجاد آگاهسازی مشتریان درخصوص تمایز در صندوقهای مشترک و بخش بیمه خود نموده است. تغییر نام و نامگذاری محصول برای این منظور کافی نیست. توانایی سازمان برای ایجاد ذهنیت جدید با تاکید بر انتقال از فشار عرضه محصولات جدید به ارائه
راه حلهای کامل زمینه خدمات مالی برای صنعت بیمه ایران امری حیاتی است.

 

ورود به حوزه های جدید
سریعترین راه برای یک شرکت بیمه جهت دستیابی به قابلیت در خدمات مالی و ایجاد این قابلیت از طریق جذب مشتریان جدید است. این رویکرد به شرکت جذب کننده امکان می دهد تا از قابلیت فعلی برند خود با اعمال اثر هاله ای استفاده کند و به تدریج آن را به سمت دلخواه هدایت نماید. تا به امروزه هیچ شرکتی به درستی از این راه استفاده نکرده و اغلب رویکردی محافظه کارانه و یا تقلیدی را برگزیده اند.
دستیابی به شایستگی از دیدگاه مشتریان در واقع چالشی درون و برون سازمانی است. کارکنان شرکت بیمه باید بهترین سفیران آن کسب و کار باشند. برای مثال در صنعت بیمه ایران، نمایندگان بیمه عمدتاً به عنوان افرادی با دانش متوسط درباره محصولات  بیمه ای شناخته
می شوند. لذا لازم است این افراد و کلیه کسانی که مسئول ارائه اطلاعات درباره شرکت و یا در نقطه تماس با مشتری هستند، آموزشهای مورد نیاز برای ایفای نقش مشاور بودن برای مشتریان را ببینند. بدون این پشتوانه، نمایندگان بیمه که به عنوان اصلی ترین نقطه تماس با مشتری محسوب می گردند قادر نخواهند بود که فروشی پایدار و موثر انجام دهند و پیام رسانی خارجی اثربخش و مثبت درباره شایستگی در زمینه ارتباطات برند شرکت و همچنین ارتباط با مشتری محقق نمی شود.

 

زمینه های جدید برای پژوهش
شرکت های موفق در برند سازی باید به دنبال تعادل مناسب میان پیام مربوط به شایستگی های خدمات و عدم تضاد آن با تداعی گرهای مبتنی بر سوابق شرکت باشند. ایجاد این تعادل مستلزم شناخت موانع ادراکی، خدمات مالی شرکتها و الگوهای نفوذ در خرید بیمه نامه است. لذا یکی از وظایف نهادهای ناظر و فعال در صنعت بیمه شناسایی راههای مناسب جهت ایجاد تمایز و تثبیت جایگاه برند شرکت های بیمه در اذهان بیمه گذاران و همچنین شناسایی رفتار مصرف کنندگان در حوزه های خرد و کلان به منظور طراحی راه حل های جامع مالی و ایجاد وفارداری در میان مشتریان می باشد.

ادامه مطلب